Σύντομο ανέκδοτο: Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ

           Δεν συνηθίζω να βωμολοχώ, ούτε κατά διάνοια, αλλά τώρα θα το πω. Άλλωστε αποτελεί και λαϊκή παροιμία: «Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει» ή αν θέλετε αρκεί ο τίτλος του κειμένου. Πάντως και τα δυο είναι περιεκτικά και αντιπροσωπεύουν πλήρως το περιεχόμενο και τη λειτουργία της περιβόητης επιτροπής της ντροπής, που αποτελεί τον καθρέπτη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.

Το κιτρινισμένο «άλμπουμ»

           Ψάχνοντας να βρω κάτι έγγραφα-ντοκουμέντα, που αφορούν παλιές φορολογικές εκκαθαρίσεις, βρέθηκα στα κάτω ράφια της βιβλιοθήκης. Στα χέρια μου έπεσαν κάτι φωτογραφικά οικογενειακά λευκώματα. Ήταν «άλμπουμ» ξεθωριασμένα από τον χρόνο. Φωτογραφίες ασπρόμαυρες σε χοντρό ανάγλυφο χαρτί, που προσπαθούν να αντισταθούν όσο μπορούν στο πέρασμα του χρόνου. Οι δαντελωτές άκρες, των φωτογραφιών, πρώτες υπέκυψαν στον αδηφάγο και αμείλικτο χρόνο, που έχει καλύψει με αχνό σταχτίωχρο πέπλο τη διαύγεια τους.

Όλη η Ελλάδα μια πόλη.

           Έρχονται στιγμές που με «τρώει» η απορία: ποια θα ήταν η κατάντια της Ρωσίας ή της Κίνας αν, για παράδειγμα, είχαν για Κυβερνήσεις κάποια από τις Ελληνικές; Τί ερώτηση! Πιο εύκολα και πιο ανώδυνα για την υγεία του μπορεί κανείς να συλλογιστεί άλλες υπαρξιακές και φιλοσοφικές ερωτήσεις παρά αυτή την επιστημονικής φαντασίας ολέθρια ερώτηση.

Έλληνας

           Τί υπέροχη φυλή! Έλληνας, ο διαχρονικός καβαλάρης των Ηπείρων, κάτοικος και δουλευτής που ποτίζει με ιδρώτα και αίμα και γονιμοποιεί τη μάνα γη, 3500 χρόνια τώρα διαρκώς.

           Ασύστολα ρομαντικός, εξωπραγματικός, με τους δικούς του χρόνους και ταχύτητες. Ένα συρτάκι όλη του η ζωή. Δεμένος με τη φύση σαν αναπόσπαστο στέλεχος της αμπέλου που απλώνεται σ’ όλη την υφήλιο κι αυτός ο γλυκός βότρυς της.

Λίγο χιούμορ ποτέ δεν έβλαψε...

Μια φωτογραφία με τίτλο "όργανο επιτίθεται σε όργανο", δύο διάσημοι μπλόγκερς, το κέφι και η φαντασία των αναγνωστών δημιούργησαν ένα διαδικτυακό φαινόμενο. Απολαύστε το αποτέλεσμα! (Pics)

Όταν έφτανε στο email του μπλογκ Freddos, η φωτογραφία του Πέτρου Καρατζά που δημοσιεύθηκε σε αφιέρωμα της Guardian για τα επεισόδια στην Αθήνα, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τι θα επακολουθούσε (αν και θα έπρεπε).

«Κουτσό» ή σκάκι;

           - Πατώ; Πατώ; Πατώ; Πατώ;

           - Πατάς, έχασες!

           - Ναι καλά. Μόλις που ακούμπησα τη γραμμή.

           - Η σειρά μου τώρα...

           Ο διάλογος αυτός ανήκει σε δύο νεαρές δεκάχρονες δεσποινίδες, που στην σχετική ερημιά των απόκεντρων δρόμων, είχαν χαράξει με ένα κομμάτι κεραμίδας το οδόστρωμα με ορθογώνια πλαίσια και έπαιζαν το «κουτσό».

           Μπροστά μου είχα το μέλλον της Ευρώπης. Μπροστά μου ήταν η αυριανή Μέρκελ και στο πιο θηλυκό τους, οι Μπαρόζο και Βαν Ρομπάι.

Der Führer της Ευρώπης: Μια συνταγή από παλιά.

           Η Führer της Ευρώπης ασθενεί. Βρυχάται σαν πληγωμένο λιοντάρι που έπεσε μέσα στην υπόγεια «παγίδα θανάτου», μόνο που την παγίδα αυτή την έσκαψε μόνη της. Κόπιασε, μόχθησε, συκοφάντησε και διαίρεσε την «ενωμένη» Ευρώπη, στην προσπάθεια της να επικρατήσει στην Ευρώπη και κατ’ επέκταση στην υφήλιο. 

Βυζάκια έξω λοιπόν

 

           Το θερμόμετρο στο γειτονικό φαρμακείο, έχει σκαρφαλώσει στους 39^ο C, αλήθεια ή ψέμα δεν ξέρω, άλλωστε όλα είναι σχετικά. Αν ήμασταν στο Κάιρο, για παράδειγμα, ίσως και να ήταν μια συμβατική θερμοκρασία ή στο Όσλο να μιλούσαμε για φούρνο στο «γκριλ» με αέρα. Όλα παίζουν, όλα είναι σχετικά.

Ιστορίες και παραμύθια για παιδιά

           Κάποτε η επίσκεψη Αμερικανού επιτετραμμένου αποτελούσε την είδηση, στα ΜΜΕ της χώρας. Όχι άδικα βέβαια, μια και είχε ταυτιστεί με τον ερχομό του Βαλτάσαρ (πρίγκιπας και ένας από τους τρεις Μάγους με τα δώρα) και μερικές φορές με την έλευση ακόμα και του Μεσσία.

Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό

           Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, παίρνοντας το θάρρος από τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών που αναγκάζει να γίνει το φιλότιμο ανάγκη, σας απευθύνω αυτή την επιστολή.